POZNAJ POZOSTAŁE CZASOPISMA V
pzwl_small
Bieżący numer
Prenumerata
Archiwum
Numer archiwalny

Analiza Przypadków. Pediatria 4/2017

  • Numer: 4/2017
  • Liczba stron: 68
  • Dostępny od: 21-12-2017
  • Typ: kwartalnik
cena
32.25zł
PRZEJDŹ DO SKLEPU
W numerze
Kontakt
Spis treści
Prenumerata
Analiza Przypadków. Pediatria

Zostając prenumeratorem, zyskujesz więcej:

  • dostęp online do rocznika 2016
  • darmową dostawę wszystkich numerów
  • rabaty na udział w konferencjach i szkoleniach Instytutu PWN
  • 30% zniżki na wybrane książki z Twojej dziedziny
  • dodatki tematyczne z 50% rabatem
cena od
129.00zł
PRZEJDŹ DO SKLEPU

Szanowni Państwo!

W kolejnym, ostatnim w tym roku, numerze kwartalnika „Analiza przypadków. Pediatria” publikujemy wiele interesujących artykułów przydatnych w codziennej pracy pediatry.

Szczególnie polecam artykuł prof. dr hab. n. med. Anny Noczyńskiej z Kliniki Endokrynologii i Diabetologii Wieku Rozwojowego UM we Wrocławiu na temat cukrzycy typu 1 oraz MODY u dzieci i młodzieży. Pani Profesor przypomina, że cukrzycę rozpoznajemy na podstawie trzech równorzędnych kryteriów: glikemii przygodnej ≥200 mg/dl i występujących objawów klinicznych (wzmożone pragnienie, wielomocz, osłabienie, redukcja masy ciała); na podstawie stwierdzenia dwukrotnie podwyższonego stężenia glukozy na czczo po 8–14-godzinnym poście ≥126 mg/dl; a także wtedy, stężenie glukozy w 120. minucie doustnego testu tolerancji glukozy (OGTT) wynosi ≥200 mg/dl. Na podstawie dwóch przypadków omówiono postępowanie w kwasicy ketonowej, która jest ciężkim ostrym powikłaniem wynikającym z zaburzeń przemiany węglowodanowej, lipidowej, białkowej, wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej. Przyczyną kwasicy ketonowej jest niedobór lub brak insuliny i wzrost stężenia hormonów kontrregulacyjnych. Uwzględniając stopień zaburzeń metabolicznych, kwasicę dzielimy na łagodną, umiarkowaną, ciężką. Kwasica jest najczęściej rozpoznawana w momencie ujawnienia się choroby, a ryzyko jej wystąpienia jest największe u dzieci najmłodszych oraz u młodzieży. Śmiertelność związana z kwasicą ketonową wynika głównie z rozwijającego się obrzęku mózgu, który występuje u około 2% chorych. W Polsce nadal około 1/3 dzieci w momencie rozpoznania cukrzycy typu 1 przyjmuje się do szpitala w stanie kwasicy ketonowej, dlatego tak ważna jest znajomość rozpoznawania cukrzycy i prawidłowego postępowania. Opis drugiego przypadku dotyczy cukrzycy typu MODY, którą ustala się na podstawie badania genetycznego. Właściwe rozpoznanie typu cukrzycy jest ważne, ponieważ ukierunkowuje na optymalizację leczenia, a także ustalenia rokowania zarówno u pacjenta, jak i u członków rodziny.

Kolejny omawiany przypadek to zespół zapalenia jelit, wywołany przez białka pokarmowe FPIES. Jest to IgE-niezależna alergia na pokarmy, która pojawia się przeważnie w wieku niemowlęcym. FPIES jest rzadkim zespołem, do rozpoznania którego wymagane jest spełnienie jednego dużego oraz trzech małych kryteriów. W artykule autorzy zwracają szczególną uwagę na to, jak ważny jest dobrze przeprowadzony wywiad!

Kolejny artykuł napisany na podstawie trzech przypadków przypomina nam o wgłobieniu jelit. Jest to najczęstsza przyczyna niedrożności przewodu pokarmowego w pierwszych dwóch latach życia dziecka. Występuje z częstością 1–4:2000 żywych urodzeń. Jest przede wszystkim chorobą niemowląt, występującą między 4. a 7. miesiącem życia. Może się jednak pojawić w każdym wieku, także w życiu płodowym. Trzykrotnie częściej do wgłobienia dochodzi u chłopców. Rozstrzygające jest badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej, potwierdzające rozpoznanie przez uwidocznienie charakterystycznego obrazu tzw. „tarczy strzelniczej”. Zarówno leczenie zachowawcze, jak i przygotowanie dziecka do zabiegu operacyjnego polega na uzupełnieniu płynów, wyrównaniu zaburzeń kwasowo-zasadowych i elektrolitowych oraz podaniu antybiotyku z powodu możliwości translokacji bakteryjnej wskutek uszkodzenia ściany jelita.

Ponownie przypominamy o inwazyjnym zakażeniu meningokokowym. Na podstawie dwóch przypadków dzieci hospitalizowanych w Specjalistycznym Zespole Opieki Zdrowotnej nad Matką i Dzieckiem w Poznaniu, przedstawiono przebieg kliniczny oraz leczenie zakażenia wywołanego przez Neisseria meningitidis grupy B oraz Neisseria meningitidis grupy C. U 4-miesięcznego chłopca proces leczniczy zakończył się pomyślnie, natomiast niespełna 3-letnia dziewczynka, u której przyczyną zakażenia była bakteria Neisseria meningitidis grupy C, zmarła, pomimo intensywnego leczenia. W pracy omówiono także rolę profilaktyki zakażeń meningokokowych.

Wielu z Państwa lubi podróżować, więc gorąco zachęcam do przeczytania artykułu o malarii. Autorki podkreślają, że żadna chemioprofilaktyka nie eliminuje całkowicie ryzyka zachorowania na malarię. Jedynie łączne zastosowanie farmakologicznych i niefarmakologicznych środków zapobiegawczych optymalizuje ich skuteczność. Doboru metod dokonuje się indywidualnie, z uwzględnieniem wieku osoby podróżującej, chorób współistniejących, alergii, przyjmowanych leków, ciąży czy karmienia piersią, podczas specjalistycznej konsultacji na podstawie analizy czynników ryzyka podróży (rejon świata, czas pobytu, sposób podróżowania, planowane aktywności). Z uwagi na ryzyko ciężkiego przebiegu malarii wśród najmłodszych dzieci, odradza się podróżowanie z nimi w rejony malaryczne. Po przeczytaniu tego artykułu nabędziecie Państwo przydatną wiedzę, którą możecie przekazać swoim pacjentom i ich rodzinom.

Polecam także pozostałe artykuły publikowane w tym numerze: na temat suplementacji witaminą D, niedokrwistości z niedoboru żelaza czy postępowania przy bólach głowy, które są częstą przyczyną hospitalizacji dzieci.

W opisanym przypadku przyczyną bólu głowy była migrena, która może wystąpić w każdym wieku, nawet w dzieciństwie. Szacuje się, że nawet u 46% dorosłych chorujących na migrenę pierwsze objawy bólów głowy występowały przed 20. rokiem życia. Rozpowszechnienie występowania migreny w populacji ogólnej ocenia się na 10–15%. Częstość występowania migreny zwiększa się z wiekiem, a u dzieci w wieku 3–7 lat migrena występuje u około 3%; w grupie 7–11 lat –  4–11%; a wśród nastolatków –  8–23%. W artykule został przedstawiony przypadek pacjenta z pierwszym epizodem napadu migreny połowiczoporaźnej. Obecnie nie ma standardów i wytycznych dotyczących leczenia. W artykule opisano możliwości diagnostyki i propozycje leczenia.

Gorąco zachęcam do lektury wszystkich artykułów w numerze.

Proszę przyjąć życzenia Szczęśliwego Nowego Roku. Życzę, aby 2018 rok był lepszy od poprzedniego, aby spełniały się w nim wszystkie Państwa marzenia.

 

Z poważaniem

prof. dr hab. n. med. Teresa Jackowska

Redaktor Naukowa